249
reld toekwam. Mevrouws toon en deftigheid hadden met den aangroei van haars êgaas vermogen gelijken tred gehouden, en zy was eerst eene pretentieuse, daarna wat men eene heele vrouw noemt, en nu byna ongenaakbaar geworden. Het waren zeer oude kennissen van mijnheer en mevrouw WITSE; en toen zy beide nog jonge echtparen waren, zagen zy elkander byna dagelijks, en hielpen de dames elkander hare japonnen knippen, en gingen de heeren te zamen uit visschen. Deze overdreven hartelijkheden hadden echter gaandeweg opgehouden, naarmate, om eene platte uitdrukking te gebruiken, de VAN HOELS de WITSES waren over het hoofd gegroeid; maar toch kon er nog nimmer eenig belangrijk feest gevierd worden by een van de beide familiën, of zy noodigden elkander wederkeerig; zy waren voor elkaar een noodzakelijk kwaad. De oorzaak der verkoeling moet echter niet alleen in de uitbreiding van des heeren VAN HOELS vermogen gezocht worden; nog eene andere kleine omstandigheid had daar schuld aan; want, gelijk de heer WITSE. Zoo had ook de heer VAN HOEL een eenigen zoon, en het is wel bekend dat er niets doodelijker is voor vriendschappelijke betrekkingen dan kinderen, vooral als zy volwassen beginnen te worden. WITSE had een knappen, oppassenden jongen, den roem van alle scholen, en daarna een sieraad der academie; terwijl de zoon van mijnheer en mevrouw VAN HOEL een eigenzinnige domkop was, waarvan niets was te maken, en die zich, tot jaren van onderscheid gekomen, al spoedig als een losbol onderscheidde, en naar de Oost gezonden was, omdat men niet wist wat er hier meê uit te richten. Zoo kwam het by dat mijnheer en mevrouw VAN HOEL GERRITS natuurlijke vijanden waren geworden. Zoo kwam het by dat de heer VAN HOEL nooit een brief van zijn zoon ontfing, waarin deze, als bewijs hoe goed het geld dat zijn vader hem moest overmaken geplaatst werd, breed opgaf van het telkens verbeteren zijner vooruitzichten, en van de bewonderenswaardige stappen die hy tot zijne fortuin maakte, of hy haastte zich dit op de societeit Amicitia luidkeels mede te deelen, en zulks liefst aan het tafeltjen naast dat waaraan de heer WITSE zich in ' t Handelsblad verdiepte, met byvoeging, "dat men niets beters doen kon dan zijne kinderen naar de Oost zenden, en niets dwazer dan ze te laten studeeren, waardoor ze niet dan eene zeer late carrière maakten; daar hadje by voorbeeld de jonge doctoren!" Zoo kwam het by, eindelijk, dat er nooit of nimmer een wilde studentenparty, een klein straatgeruchtjen of iets dergelijks had plaats gehad, niet noemenswaardig in vergelijking van het groote landgerucht dat het daarna maken moest, of mevrouw VAN HOEL kon het niet langer uitstellen mevrouw WITSE eens een bezoek te brengen, by welke gelegenheid zy haar dat nieuws mededeelde, met vele verzuchtingen haar beklagende dat zy nog in de onzekerheid was of haar zoon er al of niet was by geweest, en maar hopende, hartelijk hopende, dat dit het geval niet mocht geweest zijn; hy was hier wel voor een knappen, heel knappen, braven
