DEN SINT PIETERS BERG. 155 ren zoo menigvuldig en tegelijk zoo ftrijdig tegens de leevende taalen, dat zelfs de geoe- fendfte in de konst van fchrijven voor altoos moest afzien van het wel vertaalen van de wer- ken van dien beroemden Zweedfchen natuur- kundige. De Franfche taal vooral, die door haare klaar- heid, juistheid, en haare edele eenvoudigheid (a) op het punt was van de algemeene taal van Europa te worden, fchrikte meer dan de andere voor zulk eene ongewoone taal, die zoo zeer van die van TOURNEFORT, BERNARD DE JUSSIEU, DE REAUMUR, DUHA MEL, BUFFON en andere franfehe geleer- den, welker werken in alle taalen vertaald wa- ren en met zulk eene graagte geleezen wierden, verfchilde. Naardien egter zedert de dagelijkfche ontdek- kingen in de natuurlijke historie, en de alge- meene fmaak voor die weetenfchap de nieuwe te en dib voor- (a) Een ieder is ingenoomen, voor zijne eigen taal; maar ik geloof niet dat het deeze eigenfchap- pen, die ik in de franfche taal niet erken, geweest. zijn, welke die taal zoo zeer in Europa verfpreid hebben; ik zoude dit meer afleiden van zedenkundige en ftaatkundige oorzaaken dan uit den aart van de taal zelve. VERTAALER. {
