zooals hij zelf verklaarde, dat hij beschermd moest worden zoolang hij niets deed, wat met de wet of met eenige politieverordening in strijd was.
Hij weigerde dus om aan den agent te gehoorzamen, toen deze ons van het plein wilde wegjagen.
Als mijn meester zich niet door zijn drift wilde laten beheerschen of wel lust gevoelde om eene zaak in een bespottelijk daglicht te stellen — hetgeen hem dikwijls overkwam —, dan overdreef hij de italiaansche beleefdheid in de hoogste mate en ook thans zou men bijna meenen, als men hem hoorde spreken, dat hij het woord tot een der aanzienlijkste overheidspersonen richtte.
— Vertegenwoordiger der overheid, zeide hij, terwijl hij met zijn hoed in de hand den agent antwoordde, kunt gij mij een verordening toonen, welke van die overheid is uitgegaan en waarbij het aan tooneelspelers, zooals wij, verboden is, hun weinig winstgevende zaak op publieke plaatsen te drijven?
De agent gaf daarop ten antwoord, dat hier niet te twisten, maar te gehoorzamen viel.
— Zonder twijfel, sprak Vitalis, en dat begrijp ik ook zeer goed; ik beloof u ook mij geheel volgens uw bevelen te gedragen, zoodra gij mij de voorschriften daaromtrent hebt getoond.
Dien dag keerde de agent ons den rug toe, terwijl mijn meester, met zijn hoed in de hand, den arm in de zijde en in eenigszins voorovergebogen houding hem lachend een eind vergezelde.
Maar den anderen morgen kwam hij terug, stapte hij zelfs over het touw waarmede ons terrein was afgesloten en stoorde hij ons middenin onze voorstelling.
— Gij moet uw honden muilbanden, zeide hij op barschen toon tot Vitalis.
— Mijn honden muilbanden?
— Er bestaat eene politieverordening; dat moest gij weten.
Deze stoornis deed onder de toeschouwers een gemompel van afkeuring ontstaan en zij riepen:
— Stoor hem niet!
— Laat eerst de voorstelling eindigen!
Maar met een enkele beweging van de hand beval Vitalis stilte.
Hij zette daarop zijn hoed, die met pluimen versierd was, af en boog zeer onderdanig voor het publiek, naderde den agent met drie diepe buigingen en zeide toen:
— Vertegenwoordiger der overheid, hebt gij gezegd, dat ik mijn komedianten moet muilbanden?
— Ja, uw honden en zoo spoedig mogelijk.
— Muilbanden Capi. Zerbino en Dolce! riep Vitalis, meer tot het publiek dan tot den agent, maar u kunt dat niet meenen! Hoe zou de geleerde dokter Capi, die wereldberoemd is, zijn ge-
