ge daarna nog waarde hecht aan uwe organen, aan uwe leiders der publieke openie... dan, ja dan zoudt ge verdienen geprezen te worden in een driekolommig hoofdartikel van zoo’n orgaan.
Meent niet dat ik hoog loop met de waarde der buitenlandsche kranten. Van-daag nog lees ik in ’t résumé politique van de Indépendance, dat Napoleon in antwoord op de nieuwejaarswenschen, van zyn kant de hoop heeft te kennen gegeven, dat de vorstelyke familiën in 1862 mogen bewaard blyven voor allerlei ongelukken — ziekte, dood, verkoudheid en dergelyke, denk ik — „grâce aux louables efforts qui seraient faits partout dans ce but, et auxquels son concours absolu était acquis à l’avance.” Ziedaar, volgens de Indépendance, Napoleon gardesanté van al wat er in den Almanach de Gotha staat! Ziedaar den Keizer der Franschen ’n concurrent van Holloway, Meidner en Hoff! Hy zal z’n best doen om alle vorsten gezond te houden. Hy zal zorgen dat geen prins kinkhoest krygt, en dat er geen dakpan valt op ’t hoofd van ’n prinses. Wanneer-i ’n paar jaar vroeger op dit heerlyk idee was gekomen, dan ware prins Albert niet gestorven aan typhus, noch de Koning van Portugal aan... men weet niet wat.
Ik weet wel dat de fransche Keizer die zotterny niet gezegd heeft, en dat het ’n gebrek is in de redaktie van de Indépendance, die in één greep „les commotions des peuples” heeft saamgevat met koninklyke ongemakken, maar... laat er morgen wat te kiezen vallen, dan licht diezelfde redakteur het Volk voor in z’n keus.
Zóó worden de dagbladen geredigeerd!
En de uwen, Nederlanders? De uwen zyn van die bladen
