4
Alst woort was wt zijnen mont, den Paeu mach nu wel truren
Den boom die is terstont, in vier en twintich uren
Verdroocht en soo versmacht, als men v hier doet hooren
En heeft op eenen nacht, haer krachten al verlooren
Als dit soo is gheschiet, men sach het volck met hoopen
Paeu was in groot verdriet, als’t volck daer soo quam loopen.
’Tvolc quam al met gedruys, den boom daer te aenschouwen
Maer Paeu die was confuys, by het den boom afhouwen
Zy liepen euen ras, die stomp te moghen sien
Soo datter op det pas, veel volck noch quam by een
Paeu was in grooten noodt, hy liet die stomp wt trecken
Zijn schande die is groot, hy canse niet bedecken
Den Paeu als opstinaet, heeft dit van Godt versocht
Godt heeft nu metter daet, zijn wil aldaer volbrocht
Al heeft den Paeu ghegheckt, aen Godt met onverstant
Zijn valscheyt is ontdeckt, door Godts krachtighe hant
Paeu had een groot begheert, om Barnevelt te dooden
Maer is nu seluer weert, in oly zijn ghesooden
’Tis al ghereformeert, den hemel ende eerden
Den Vader ghebraueert, zijn Soon oock hooch van weerden
Den Soon en oock zijn woort, zy maken looghenachtich
En gaen noch alsoo voort, aen Godt den Heer almachttch
Den eenen goeden Godt, noyt quaet aen hem beuonden
Die wort nu seer bespodt, van dese helsse honden
Zy legghent op den Vaer, den Godt al van hier bouen
Al onse sonden waer, den duyvel zy nu louen
