Deze pagina is proefgelezen
6
Den Valck met zijn scherpe clouwen,
Veel vyanden versmacht.
Den Craen wilt hem niet baren,
Te zijn des Oyvaers vrient,
Sijnen eedt wilt hy bewaren,
Die tot t’Rijcx weluaert dient,
den Struys wel van gheboorten,
Wilt niet meyneedich zijn,
Hy laet met zijn consorten,
den Oyvaer in pijn.
Den Griffoen is oock comen,
Ghevloghen int duytsche lant,
den Oyuaer mach wel schromen,
Voor zijnen beck picquant,
Hy compt om t’assisteren,
den Arent metter daet,
Teghens des Oyvaerts braueren,
Ghewelt en boosen haet.
Den Oyvaer met zijn machten,
die hy daer heeft int velt,
Met zijn Adrensche crachten,
En sullen met haer ghewelt,
den Arent niet ontrecken,
Sijn macht en Ouerheyt,
Maer sal zijn vleuglen wt strecken,
En wreken d’boose feyt.
des
