4
van sijn leuen, Daerentusschen het ghemeyn volck dat met grooter menichte was in der Kercken ende daer buyten, riep soo luyde alst conste dat den Coninck doot was, ende een yeghelijck hadde de handt aen den Sabel, De Coninginne die alreede in haer Oratoire was voor de comste vanden Coninck, hoorende t’ghetier vande Ghemeynte viel van haer seluen ghecomen, versekerden men haer van’t leuen des Conincx, men versekerde daer van oock de Ghemeynte, maer want zijt niet en gheloofden, den Coninck om hen daer van gheheelijck te versekeren liet hem sien door eene venstere aen alle de Ghemeynte, die daer ouer een grooter blyschap maeckten, naer dat den Coninck hem hadde laten sien aen de Gemeynte, soo badt hy den Nuntius dat hy wilde toelaeten ende dispenseren datmen solemnelijck de Misse soude Celebreren inde selue Kercke, ende datmen daer ouer soude singen
