Pagina:Print Pieter Breughel, zoo heb ik u uit uwe werken geroken.pdf/42

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is proefgelezen


er al spelend mee naar 't huffs, blijft voor 't venster staan, speelt, en 't lied grijpt allen lijk 'nen toover aan. Ze zingen mee, met lepel, handen en voeten, en de vreugde omkranst de tafel. Hij ziet verbaasd de overladen tafel met de dikke menschen er rond, en Oliepapper zit er bij. Zie ze daar zitten, de Dikken! Allen in hun beste, kleurige kleeren, de mannen met bonte hoedekes en de vrouwen met hun witte wappermutsen; de families Kwabberbil, Speknek Botermelkboerenvleeschbol, Zwezerspad, Borstenstoeffer, enz. enz.

Timmermans Felix Breug 0017 39.png


't Is een visioen van dubbele kinnen, speknekken, worstvingeren, tonlijven, en ballonborsten, waaraan hier en daar een bollig kindeke zuigt. Terwijl ze zingen, eten ze; ze zijn er rood en blinkend gepolierd van uitgeslagen; 't zijn als aangekleede pruimen waar de dons of is. Zie de dochters van Kwabberbil met hun wit haar, hoe uitgelaten en kressend ze zijn om het lied uit hun vet to nijpen; ze doen er hun oogen van toe; de moeder lacht maar, lijk altijd, de zonen zijn uitdagend, kroppen zich op lijk zwalpers to zingen met hunnen wijsvinger wiegend; en de anderen eten, drinken en zingen ondereen, om niets to laten verloren gaan. De tafel propt vol van garden en tinnen stoopen en kannen, gebloemde schotels met ganzen, kalfsnierstukken, gebraden speenverkens, pooten, kalfskop, worsten, spek, heap, lamsschouders, karpers, patrijzen, trossels houtsnippen, hazen in slijkzwarte saus, 'n heelen gebraden ark van Noe, ondereen, overhoop, van 't eene gegeten, van 't andere gepeuzeld, om er seffens opnieuw aan to beginnen. Oliepapper heeft tegen seffens een kiekenbilleken op zijnen hoed steken, en menigeen heeft worsten tusschen zijnen buik-