HOOFDSTUK L.
Terwijl dit in den senaat gebeurt en de belooningen bepaald worden voor de gezanten der Allobrogen en T. Volturcius, wier aangifte men prijst, gaan de vrijgelaten slaven en sommige clienten van Lentulus, elk langs een anderen weg, er op uit, ten einde de werklieden en
slaven in de verschillende stadskwartieren op te ruien hem met geweld te verlossen, deels ook wenden zij zich tot volksmenners, die voor geld gewoon waren oproertjes te verwekken. Cethegus stuurt boodschappen naar zijne familie en naar zijn vrijgelaten slaven, uitgelezen lieden tot elk waagstuk bereid, en smeekt hen een gewapende bende te vormen en tot hem door te breken.
Zoodra de consul deze plannen bemerkte, plaatste hij hier en daar, waar 't noodig was, wachten, riep een senaatszitting bijeen en stelde de vraag aan de orde, wat er met de gevangenen moest worden gedaan. Kort te voren reeds waren de saamgezworenen in een voltallige senaatszitting van hoogverraad beschuldigd, en had D. Junius Silanus, het eerst naar zijn gevoelen gevraagd, omdat hij destijds tot consul aangewezen was,[1] voorgesteld de gevangenen, en daarenboven L. Cassius, P. Furius, P. Umbrenus, Q. Annius, als deze laatsten gevangen mochten worden genomen, ter dood te brengen. Later, door de redevoering van C. Caesar aan het wankelen gebracht, had hij zich
- ↑ Consul designatus, d. i. tot consul gekozen, zonder nog zijn ambt te hebben aanvaard. De Romeinen hechtten zeer aan een bepaalde orde bij het vragen en stemmen in den senaat.
