ken, verlichten, vergeven. Cato door niets te verontschuldigen. De een was een toevlucht voor ongelukkigen, de ander een ondergang voor de slechten; de gemakkelijkheid van den een, de standvastigheid van den ander scheen prijzenswaardig. Eindelijk, Caesar streefde er naar te werken en te waken, voor zijn vrienden te zorgen en het zijne te verwaarloozen, niets te weigeren wat steun verdiende, hij haakte naar een groot gezag, een leger, een nieuwen oorlog, waarin zijn talent kon uitblinken. Cato daarentegen zocht bescheidenheid, degelijkheid, en vooral gestrengheid, hij trachtte geen rijken in rijkdom, geen partijman in partijzucht, maar edelen in edelmoedigheid, ingetogenen in schaamtegevoel, bescheidenen in onthouding te overtreffen, hij wilde liever goed zijn dan het schijnen. Hoe minder hij aldus naar glorie streefde, des te meer volgde hem de roem.
HOOFDSTUK LV.
Nadat, zooals ik gezegd heb, de senaat Cato's voorstel had aangenomen, oordeelde de consul 't het best te zorgen dat in den eerstkomenden nacht niets nieuws beraamd kon worden, en gelastte dus de driemannen alles voor het doodvonnis gereed te maken[1] Hij zelf zette overal
- ↑ De driemannen, III (tres) viri capitales of nocturni genoemd, stonden aan het hoofd der crimineele politie te Rome. Men vindt omtrent hen en de andere magistraten het voornaamste in het uitstekende boek van P. Willems. Le droit public Romain, 4e édition. Louvain 1880; p. 300-301.
