INLEIDING.
Ofschoon de Maleische taal reeds bijna derde halve eeuw door Europeanen is beoefend; ofschoon wij in 't bezit zijn van elementair-boeken, van lexica en grammaticas, zoo blijkt evenwel, bij eene voortgezette studie en diepere navorsching dier taal, dat hare kennis nog op verre na niet volkomen is. Tallooze malen ontmoet men, onder het lezen van oorspronkelijke werken, woordvormingen en woordvoegingen, spraakwendingen en zamenstellingen van volzinnen, wier verklaringen te vergeefs bij de Grammatici gezocht worden; ja niet zelden stuit men op bijzonderheden, die met door hen aangegeven regelen volkomen in strijd zijn. Dikwerf vindt men woorden, niet alleen van vreemden oorsprong, maar echt Maleische woorden, wier vertaling of uitlegging de woordenboeken, of in 't geheel niet, of slechts gebrekkig en onvoldoende mededeelen: en het zal iemand, die eenig handschrift gelezen en van de daarin voorkomende woorden aanteekening gehouden heeft, niet moeijelijk vallen de bestaande lexica met eenige honderden woorden te vermeerderen.
