Gemengd Nieuws.
GEVAARLIJK ANARCHIST GEPAKT.
Het Stef. Ag. meldt de dd. 10 Febr. uit Rome, dat de politie sedert geruimen tijd de gangen volgde van een berucht anarchist, Michele Schirru, van Sardinië afkomstig. Het vorig jaar Maart was hij naar Amerika vertrokken, doch onlangs in Italië teruggekeerd met het vaste voornemen eenige politieke gewelddaden te plegen na zijn langdurige omzwervingen in verscheidene vreemde landen.
In den avond van 9 Februari werd Schirru in een hotel in het centrum van Rome gearresteerd. Op het moment, dat de politie in het bureau van den commissaris Schirru aan den lijve wilde onderzoeken, trok deze eensklaps een revolver uit zijn zak, waarmede hij verscheidene schoten loste en een onder-commissaris, een brigadier en een agent verwondde. Daarna poogde hij zich van het leven te berooven door een schot in den mond af te schieten.
Een huiszoeking in de kamer, waar hij werd gearresteerd en in een kamer, die Schirru nog in een ander hotel had betrokken, leidde tot de ontdekking van twee bommen van zeer groote ontplofbare kracht.
EEN AUTO VAN ƒ 1.200.000.— Ter gelegenheid van de automobieltentoonstelling te Baltimore (V.S.), plaatste een juwelier dezen 60 c.M. langen auto in zijn etalage, die wel de duurste ter wereld zal zijn. Het wagentje is met diamanten en robijnen versierd.
MENSCH OF MACHINE?
Op een onlangs te Kopenhagen door het blad „Berlingske Tidende” georganiseerde tentoonstelling van „wonderen der techniek” was o.a. een mechanische mensch te zien, „mr. Robot”, die op allerlei vragen antwoord wist te geven. Niet minder dan 55.000 menschen betaalden entrée, om dit wonder te aanschouwen. Thans echter is naar wij in „Politiken” lezen onthuld, dat het wonder in het geheel geen wonder was maar dat „mr. Robot” door een telefoonleiding met een hokje er boven verbonden was waar een man alle vragen kon hooren die gesteld werden en ze beantwoordde. De antwoorden werden door een luidspreker versterkt.
Deze onthulling heeft groot opzien gewekt en in ingezonden stukken in de bladen eischten de gedupeerde bezoekers, dat het blad „Berlingske Tidende” het geheven entréegeld voor een liefdadig doel zou bestemmen.
EEN EXECUTIE AAN DE IVOORKUST.
Een merkwaardig, eenigszins „grand guignol”-achtig verhaal vonden wij in de „Courrier de l’Ouest Africain”, een weekblad, dat te Abidjan aan de Ivoor-kust wordt uitgegeven. Het geeft een indruk van de ietwat verwrongen rechtstoestanden in dit verre Afrikaansche gebied.
Eenige jaren geleden reeds werden vijf inlanders wegens een ritueelen moord ter dood veroordeeld. Eén werd op een ochtend dood in de gevangenis gevonden, een ander pleegde zelfmoord. De drie overigen verrichtten, in afwachting van de voltrekking van hun vonnis, arbeid voor den commandant der gevangenis. Zij waren zeer plichtsgetrouw en schikten zich volkomen in hun lot.
Totdat een officieel telegram uit Parijs meldde, dat twee van de drie verzoeken om gratie door den president der republiek waren verworpen en dat de veroordeelden te Toumodi dienden te worden geëxecuteerd. Men stelde de beide ongelukkigen hiervan niet in kennis, doch deelde hun slechts mede, dat zij naar Toumodi zouden worden gebracht. Zij verkeerden in den waan dat ze van gevangenis zouden wisselen.
Toen zij waren aangekomen, werd hun — een laatste, paradoxale uiting van menschelijkheid! — een goed verzorgd maal voorgezet. Daarna werden ze tegen een muur geplaatst tegenover twaalf met geweren gewapende manschappen. Toen pas begrepen ze wat er ging gebeuren. Maar ze slaakten geen kreet, ze verzetten zich niet. Met het fatalisme, der zwarte bevolking eigen, zei één van hen slechts: „Waarom ben ik niet gewaarschuwd? Ik ben iemand 3 francs 50 schuldig. Ik moet ze hem teruggeven”...
Men nam het geld van den rechtschapen moordenaar aan en beloofde het aan den eigenaar te zullen doen toekomen. Toen klonk een kort commando, daarop een salvo...... De soldaten hadden met dichte oogen in het vage geschoten. Een genadeschot was het slot......
170 A
HET MEEST SOLIDE GEBOUW TER WERELD.
Door het wederom beschikbaar hebben van een bedrag over de ƒ 3.000.000 kan de grootste kathedraal van New-York van den H. Johannes den Dooper, belangrijk worden uitgebreid en verfraaid. In de laatste 9 maanden is dit bedrag van drie millioen bijeengezameld, zoodat de oorspronkelijke plannen snel gewijzigd en verbeterd konden worden. De Bisschop dr. Manning verklaarde, dat dit een gebouw van eeuwen is, volgens een der ingenieurs zal het ruim 10.000 jaren duren alvorens het gebouw eenige verzwakking zal toonen. Het is gebouwd van zware granietblokken, en zal het meest solide gebouw ter wereld zijn.
DE SPORT VAN HET 100 JAAR WORDEN.
Volgens een officieele Duitsche statistiek, is Duitschland overbevolkt met honderdjarigen. De laatste jaren bereikten ruim 96 personen den leeftijd van 105 jaar.
Volgens de gegevens van het bureau van de statistiek leefden er in 1911 in Europa 7000 personen, die meer dan honderd jaar oud waren, van hen leefden er 3888 in Bulgarije, 1700 in Roemenië, 583 ln Servië, 410 in Spanje en ongeveer 213 in Frankrijk.
In Duitschland leven er op het oogenblik twee vrouwen, die resp. 106 en 107 jaar oud zijn.
Hoewel Scandinavië onder zijn bewoners slechts 150 personen telt boven de honderd jaar, bereiken in dit land de menschen gemiddeld den hoogsten ouderdom.
Maar, zal men vragen, wat is nu de hoogste leeftijd, die in de laatste eeuwen bereikt werd? De Turk Zard Agah is honderd en vijftig jaar oud en in 1588 zou er te Londen een zekere Thomas Karn geboren zijn, die eerst in 1795 gestorven is en dus den aanminnigen leeftijd van 207 jaar bereikte.
DE TUNNEL TUSSCHEN DE VER. STATEN EN CANADA.
De inkomsten van den tunnel onder de Dctroit-rivier, welke Windsor in Canada verbindt met Detroit in de Ver. Staten, zijn volgens mededeelingen, ontvangen door Harris Forbes & Co., de bankiers, die de onderneming gefinancierd hebben, ver boven de ramingen geweest. In de eerste negen weken, waarin de tunnel in bedrijf was, eindigende 4 Januari j.l., passeerden door de tunnel 189.044 voertuigen en 726.620 bus-passagiers. De bruto-inkomsten, exclusief de inkomsten uit de advertenties, concessies en andere bronnen, beliepen $ 172.629.
Ondanks de depressie in het zakenleven was het verkeer door den tunnel even groot als het totale verkeer van de twee veerboot-maatschappijen in dezelfde periode van 1929 en in December passeerden 7000 voertuigen meer door den tunnel dan op de beide veren in December 1929.
Aannemende, dat slechts een kleine verbetering in het algemeene zakenleven zal intreden, wordt geraamd, dat in de eerste 12 maanden in totaal ten minste 2 millioen voertuigen van den tunnel zullen gebruik maken.
VERKEERSSTAGNATIE DOOR EEN UIL.
In de 5th Avenue van New-York, de beroemdste en drukste straat ter wereld, heeft zich een ernstige verkeersstagnatie voorgedaan door het fladderen van een 45 c.M. groote uil, die plotseling in die straat verscheen, en waarnaar iedereen bleef kijken. Het dier vloog tegen een huis te pletter. Verkeersongelukken deden zich echter niet voor.
AANRAKEN LEVENSGEVAARLIJK. — Behalve voor de werklieden, die bezig waren aan de electrische geleiding bij Pembridge (Engeland) en die er voor waakten dat zij alle contact met de aarde misten.
HET RECLAME-IDEE.
De reclamechef van een zeepconcern te New-York bezorgde een leerling een plaats als garderobeboy in het groote Revue-Theater. ’t Was een première-avond, waar een weldadigheidsfeest met bal aan was gekoppeld. De élite was er bijeen. En nu begon de garderobeboy, terwijl de revue liep, naar de instructies van zijn chef te handelen. Hij hechtte, zonder dat de andere boys het konden merken, op goed geluk af aan den rug van een sjaal, welke een voorname, onbekende bezoekster hem ter bewaring had gegeven, een in het reclamebureau der zeepfabriek ontworpen zijden doek, welks opschrift zei, dat niets ter wereld boven de prachtige, in haar uitwerking onbereikbare zeep gaat, welke het grootste concern in de Ver. Staten fabriceert, de X-maatschappij.
Na het einde der voorstelling hielp de boy de eigenares van de sjaal, een waardige en streng uitziende dame, die hoofdzakelijk wegens haar gevorderden leeftijd een vuurroode japon en lichtblond haar droeg, in haar decoratief kleedingstuk, dienstvaardig en beleefd glimlachend. Naast haar echtgenoot schreed toen de dame met het hoofd in den nek door de zalen, passeerde tallooze couloirs, maar eerst in de hal der balzaal ontdekte haar man waarom de menigte gasten hem en zijn vrouw zoo aanstaarden en er uitzagen alsof ze stilletjes om iets lachten. Zijn hoofd werd vuurrood. Met van woede bevende handen en buiten zichzelf rukte hij zijn niets vermoedende vrouw het vod van den rug. Er werd geweldig gelachen, toen de twee verdwenen.
Erkend moet worden, dat een honderd of wat zeer credietwaardige personen dezen avond kennis hadden genomen van de voortreffelijkheid der X-zeep. Maar het brengt zijn geld niet op, want de maatschappij kreeg den volgenden dag op klacht van den echtgenoot een proces-verbaal wegens de werkelijk onbehoorlijke geschiedenis. En de straf van 1000 dollar, welke het resultaat was, viel daarom zoo hoog uit, doordat de garderobeboy den bewusten avond in zooverre pech had gehad, dat hij dien mooien wimpel net precies had gehangen aan de vrouw van den directeur-generaal van een zeer gevreesde concurreerende zeepfabriek, en de rechters van geen toeval wilden weten en dit als een bizondere brutaliteit beschouwden.
De directeur-generaal der X-fabrieken en zijn reclamechef evenwel lachten maar eens medelijdend over menschen, die niet kunnen rekenen, want de geschiedenis, waarbij ze nog voor ’t stukje werd uitgehaald en zelfs zonder met ’t toeval der concurrentie rekening te houden, op een boete van minstens 1000 dollar hadden gerekend, maakte drie volle dagen in honderden bladen reclame voor den naam der prachtige X-zeep, aldus het „Vad.”.
OPZIENBARENDE ARRESTATIES TE GLASGOW.
In geheel Engeland is 16 Febr. groot opzien gebaard door de arrestatie te Glasgow van twaalf vooraanstaande personen uit het industrieele leven, die een functie hadden bij of in nauwe relatie stonden met de „Scottish Amalgamated Silks Ltd.”, die zich sedert September in liquidatie bevindt.
De gearresteerde directeuren, onder wie zich de heer Tonlinson, vice-president der „Combined Mills” en de heer Johnsten, waarnemend president van de „India Tyre and Rubber Company of Great-Britain” bevinden, worden ervan beschuldigd, een bedrag van ongeveer 438.000 pond sterling aan de onderneming te hebben onttrokken en voor eigen doeleinden te hebben gebruikt, terwijl de anderen ervan worden beschuldigd, valsche plannen en voorwendsels te hebben gebruikt, om geld van het publiek los te krijgen.
