Naar inhoud springen

Pagina:Staatkundig Dagblad van het Departement der Zuiderzee 1811 no 010.pdf/3

Uit Wikisource
Deze pagina is proefgelezen

( 3 )

que de déchéance de leurs permissions en cas de récidive, même de telle autre peine qu’il appartiendra, s’il s’agissait d’ouvrage; non permis ou prohibés.

(Gazette de France.)

EXTERIEUR.

VALACHIE.

Bucharest, le 20 Octobre.

Relation officielle des dernières opérations de l’armée en Valachie, en date de Giurgewo du 18 (30) octobre 1811.

Le 26 août, le grand-visir avait fait passer, avec une habileté et un courage qui lui font honneur, le Danube à 5000 janissaires, et s’était fortifié sur la rive gauche. Le lendemain matin, nous primes, après plusieurs engagemens, une position devant lui, ce qui l’obligea d’augmenter ses forces et d’ajouter à ses retranchemens; nous en fîmes autant de notre côté. Les deux armées bivouaquèrent en présence l’une de l’autre et à la portée du canon l’espace de 35 jours, qui furent tous marqués par des combats meurtriers. Des deux côtés ou se battit avec tant de valeur et d’acharnement, que le général-en-chef lui-même, exposé continnellement au feu de l’ennemi, passa tout ce tems sans prendre aucun repos. Cependant, il s’était borné jusqu’alors à empêcher les Turcs de faire des incursion, dans le pays, et n’avait encore rien entrepris contre eux.

Le grand-visir, enhardi par cette faiblesse apparente, qui masquait le véritable plan du général russe, transporta la majeure partie de ses forces dans son camp retranché sur la rive gauche.

C’est alors que M. Kutusow, prenant à son tour l’offensive, fit passer le Danube un peu au-dessus de Rudschuck, le 2 (14) octobre, à un corps de 7 à 8000 hommes, sous les ordres du lieutenant-général Markow, qui , marchant sans perdre un instant à l’ennemi, le surprit, culbuta les faibles détachemens de cavalerie qui se présentèrent, et lui enleva son camp. L’armée turque, mise en déroute et saisie d’une terreur panique, se jeta toute entière dans Rudschuck, où, tandis que le général Markow, dirigeant contre elle sa propre artillerie qu’elle avait abandonnée, lui annonçait la brillante victoire des Russes, par une grêle de boulets et de grenades, le général comte de Langeron la foudroyait de l’autre rive avec 100 pièces de canon. Le résultat principal de ce mouvement brusque et bien concerté fut la séparation totale du corps de troupes ottomanes retranché sur la rive gauche d’avec le reste de l’armée. Le butin fait à cette occasion est immense; tout le camp, la tente même du grand-visir, sa chancellerie et celle du divan, ses effets, toute l’artillerie, armes et bagages, un tas tle drapeaux, les magasins de toute l’armée, deux-cents boutiques, avec plusieursmaal, ja zelfs op zoodanige andere straffen, als daarop zouden kunnen staan, indien het zake van ongeoorloofde of verboden werken ware.

(Gazette de France.)

BUITENLANDSCHE BERIGTEN.

WALACHYE.

Bucharest, den 20 October.

Officieel verslag der laatste krijgsbewegingen van het leger in Wallachije, onder dagteekening Giurgewo, den 18 (10sten) october 1811.

Den 26sten augustus had de groot-vizier, met eene behendigheid en moed, die hem eer aandoen, aan 5000 janitzaren den Donau doen overtrekken, en zich op den linker-oever verschanst. Des ochtends van den anderen dag namen wij, na herhaalde malen handgemeen te zijn geweest, eene stelling voorwaarts die des vijands, hetgeen hem noodzaakte, zijne magt te vermeerderen en zijne verschansingen te versterken; van onzen kant deden wij hetzelfde. De twee legers bivouakkeerden in elkanders tegenwoordigheid, gedurende het tijdverloop van vijf-en-dertig dagen, en op een kanonschot afstand, welke alle door moorddadige gevechten werden gekenmerkt. Van beide kanten heeft men zoo dapper en zoo hardnekkig gestreden, dat de opper-bevelhebber zelf, gedurig aan het vuur des vijands blootgesteld, dien ganschen tijd doorbragt zonder eenige rust te nemen. Intusschen had hij zich tot dien tijd bepaald om den Turken te beletten, het land af te loopen, en had nog niets tegen hen ondernomen.
De groot-vizier, door deze waarschijnlijke zwakheid, welke het ware doel van den russischen generaal verborg, verstont, bragt het grootste gedeelte van zijne magt in zijn verschanst kamp op den linker-oever over.
Het was als toen, dat de heer Kutusow, op zijne beurt aanvallender wijze handelende, den 2den (14den) october, een weinig beneden Rudschuck, een korps van 7 à 8000 man, onder de bevelen van den luitenant-generaal Markow, den Donau liet overtrekken, die, marcherende zonder den vijand een oogenblik uit het oog te verliezen, hem overviel, zijne zwakke detachementen kavallerie, welke zich vertoonden, over hoop wierp, en zijn kamp bemagtigde. Het turksch leger, op de vlugt geslagen, en door eene plotselijke vrees bevangen zijnde, wierp zich geheel in Rudschuck, alwaar men het, terwijl de generaal Markow deszelfs eigen geschut, hetwelk het verlaten had, tegen hetzelve rigtte, door eene hagelbui van kogels en grenaden, de schitterende overwinning der Russen aankondigde, en de generaal graaf de Langeron van den anderen oever met 100 stukken geschut op hetzelve vuurde. De voornaamste uitslag van deze plotselijke en wel overlegde beweging was de volkomen scheiding van het korps ottomannische troepen, van het overige des legers, dat op den linker-oever verschanst was. De buit, bij deze gelegenheid gemaakt, was ontzaggelijk; het geheele kamp, zelfs de tent van den groot-vizier, zijne kanselarij en die van den divan, zijne goederen, de geheele artillerie, wapenen en bagage, een hoop vaandels, de magazijnen van het geheel leger, 200 winkels met on-