nieuwer predicatie ontrent die stadt van Ghendt; ende niet jeghenstaende dese resistancie vander overheit weghen, zoo dat zij wel meercken mochten, dattet grootelic jeghen den wille was vander magistraet, zoo hebben zij haer up den zelven dach tsavonts, ontrent den ix hueren, vervoordert te prekene buten der hueverpoorte, aldaer men onser vrauwen ommeghanck ghaet; ende duerde tot bij den daghe, want daer was meer dan eenen predicant, alzoo men naermaels wel verstaen heeft.
CAP. II.
Tes ooc waerachtich dat eene van dese predicanten es een jonck persoon, cleene ende teer van lichame, ende, soo sommighe catolijcque zegghen die hem wel kennen, een ghoet kindt van herten, eersaem van levene ende zeer sober van teere, in een maeltijt nauwelic een rumerkin wijns drijnckende, gheboren te Ghendt, ghenaemt Nicasius Van der Schuere, onlancx ghehuwet an een schoon rijcke dochtere ghenaemt. . . (sic) Sbucx, Lievins dochtere, die van onghenouchten zieck wart, als zij vernam dat hij hem met zulcke dijnghen ghijnck melleren, dwelc zijn officie niet en was; was ooc van zijnent weghe tamelic rijcke,zone wesende van Willem Van der Schuere, overleden der weerelt, die men plach te heeten Willekin Van der Schuere oft Schuerkin, om zijne jonghelueringhen ende wonderlicke vremde troengien ende belachelicke sticken die hij voort stelde. Hij plach te Ghendt, in den Pauwinnen Steen in de Langhe
