CAP. V.
Te Ghent (dats te verstane daer ontrent) en hilt men ooc niet af van veltpredicken, want den xen in hoijmaent, up Ste Amelbeerghen dach, preecte men weder tot Stalendriessche, een mijle vander stadt, ende daer waren wel viij of ix duijsent meinschen, ende quamen naer huus ontrent den vj hueren van den avonde, als oft een processie gheweest hadde.
Ende tsanderdaechs den xjen hoijmaent, donderdach zijnde, wart te Ghent, met trompetslaghe, uutgheleijt, ter plecken daer men ghewonelic es de voorgheboden te publieren, dat hem niemant en zou vervoorderen ter nieuwer predicatie te ghane, up de penen int mandament begrepen, van shoofs weghen uutghegheven, daer bij voughende ende verclarende dattet der heeren oft edelmannen wille of begheerte niet en was (van die de requeste ghepresenteert hadden an mij vrauwe de gouvernante, om de spaensche inquisitie niet te hebben hier in dlandt), dat men aldus dees nieuwe predicanten zoude laten preken ende haer ghaen hooren, met meer ander redenen int zelve voorghebodt begrepen. Dit scheen ghedaen zijnde om tvolck uuten hoofde te steken die fantazien oft ghepeinsen als dat die nieuwe predicanten zouden ghecommen zijn, duer toesteken van sommighe groote meesters vanden hove, mits dat zij meenden tstonde thove al onheffen, ende dat zijts niet eens en conden werden,
