Herodotos
Uit Wikisource
|
Herodotos van Halicarnassus |
|
 |
|
| * Halicarnassus, 485 v. Chr. |
† Thurii, 425 v. Chr. |
| Pseudoniem(en) | - |
| Nationaliteit | - |
| Genre(s) | monografie |
| Taal of talen | Oudgrieks |
| Belangrijkste werk(en) | zie lijst |
|
|
Herodotus van Halicarnassus (Grieks: Herodotos Halikarnasseos (Ἡροδότος Ἁλικαρνησσέος)) (Halicarnassus, ca. 485 v. Chr. - Zuid-Italië, tussen 425/420 v. Chr.), was een Grieks geschiedschrijver. Hij stamt waarschijnlijk uit een intellectueel milieu: hij blijkt te beschikken over een brede en diepgaande kennis van alle bestaande literatuur tot dan toe.
Volgens een antieke biografie die in een Byzantijnse encyclopedie is overgeleverd zou Herodotos - wegens persoonlijke politieke problemen - op jonge leeftijd zijn uitgeweken naar het Griekse eiland Samos. Enig wantrouwen tegenover deze informatie is op haar plaats, aangezien vrijwel elke Griekse historicus (Thucydides, Xenophon, Theopompos, Polybios...) zijn vaderstad heeft verlaten. Hoe dit ook zij, Herodotos maakte een reeks reizen door de dan bekende wereld (o.a. Griekenland zelf, Klein-Azië, Beneden-Egypte, Noord-Afrika, huidige Oekraïne en de Krim, Zuid-Italië, ...?). Hij suggereert ook in Babylonië te zijn geweest, maar dat is vrijwel zeker onwaar. Op die manier vergaarde hij een in zijn tijd zeldzaam brede kennis van de wereld.
Rond zijn veertigste levensjaar (omstreeks 445 v.C.) zou hij zich te Athene hebben gevestigd, waar hij openbare lezingen hield uit zijn reisverslagen. Zo werd hij opgenomen in de kring van vooraanstaande intellectuelen rond de staatsman Pericles. Daartoe behoorde o.a. ook zijn vriend, de tragedieschrijver Sophocles.
Na enkele jaren vertrok hij mee naar de Pan-Helleense kolonie Thurii in Zuid-Italië, waar hij zich definitief vestigde. Hij maakte af en toe nog reizen door Sicilië en Italië en voltooide zijn levenswerk, de Historiën (ἱστορίης ἀπόδεξις).
Hij kan in Thurii zijn overleden en er zijn begraven. Zijn geschiedwerk vermeldt geen gebeurtenissen na 429 v.Chr., zodat een stervensjaar rond 425 aannemelijk lijkt.
Hij wordt de 'vader van de geschiedschrijving' genoemd, omwille van zijn werk Historiën, een omvangrijke bundeling van boeken, die het midden houdt tussen de memoires van een reiziger en de duidelijke poging van een geschiedkundige avant-la-lettre om objectief aan geschiedschrijving te doen. Hij beschrijft hierin de Perzische Oorlogen, maar maakt ook vele zijsprongen naar andere (geschiedkundige en geografische) onderwerpen.
De Historiën zijn het oudste omvangrijke werk in Grieks proza dat bewaard is gebleven (en dus ook van de gehele Westerse literatuur). Het vertoont dan ook nog epische kenmerken: anekdoten en novellen. Zijn eigenlijke onderwerp is de geschiedenis van de gewelddadige confrontatie tussen Oost en West, tussen "barbaroi" en Grieken, die zijn voorlopig hoogtepunt beleefde in de Perzische Oorlogen. Als beginpunt van dit conflict beschouwde Herodotus de Lydische koning Croesus, de eerste die volgens hem begonnen is met onrechtmatige daden tegenover de Grieken.
[bewerken] Werk in vertaling
[bewerken] Links
- Herodotus: Inleiding en becommentarieerde samenvatting, die vooral ingaat op de historische betrouwbaarheid.
- Herodotus Project: Nieuwe Engelse vertaling met schitterende foto's.
- Herodotus on the web
