Naar inhoud springen

Gezelle/Hebt meêlijen

Uit Wikisource
← Het gulden Vlies Laatste verzen (1901) door Guido Gezelle

Hebt meêlijen

De Leye →
Uitgegeven in Antwerpen — Gent door De Nederlandsche Boekhandel.

[ 85 ]

HEBT MEÊLIJEN,




Hebt meêlijen met de boomen, laat
 den bast hun ongeschonden;
bewaart ze voor de nijdigheid
 der kwade nagelwonden;
geen onbermhertig menschenkind
 ze dood en kwelle: geeft
de vrijheid aan des Scheppers hand,
 die in hun lenden leeft.

Hoe schandelijk ontmaakselt en
 ontmooit gij mij de vrome,
de vrije en blije boomen, die ‘k
 zoo geren tegenkome
omtrent uw huis en hof, o gij,
 dien God met herte en oog
heeft toegerust, om Hem te zien
 in ‘t heerlijk boomvertoog.
[ 86 ]

‘k Zie halfverroeste pikken, moê
 van kappen en van kerven,
gehamerd om den esschenboom,
 den esschenboom bederven,
daaraan het hekken vastgehaakt
 de bilken sluit, en ‘t vee
belemmert, dat zijn vulte zoekt,
 en voedsel, in de wee.

‘k Zie boomen, die gebonden staan,
 in ‘s dwingers booze handen,
die nooit geen duimbreed af en laat
 zijne ijzervaste banden,
maar, spannende en onroerbaar, al
 dat leeft en roert in ‘t lijf
der boomen doet misdragen tot
 een eerloos wanbeklijf.

Gebulte boomen zie ‘k, en die,
 doorhakkeld en dooreten,
vol krammen en vol haken staan
 gespijkerd en gesmeten;
die werken, zoo Gods wet hun wijst,
 die tranen en die bloên,
o mensche, om eenmaal vrij te zijn
 van al uw dertel doen.
[ 87 ]

Of staan ze meer niet vast genoeg,
 de wortelvaste boomen?
en vreest gij dat ze henen-gaan
 en meê met ‘t water stroomen;
of vliegen in de lucht, omdat
 gij scherpe draden spint,
en lange reken boomen al
 in snijdend garen windt?

Och arme, en is ‘t genoeg u niet,
 dat, schier nog ongeboren,
het hout alreê geknipt moet zijn,
 geschonden en geschoren,
dat ‘t, galoos en tot alles dat
 het niet en is gepraamd,
wordt "gloriette" en "pyramide",
 en "espalier" genaamd?

Hebt meêlijen met de boomen, laat
 hun' schoonheid ongeschonden,
die schoonder is, onaangeroerd,
 onvast en ongebonden,
zoo God ze liet gewassen zijn,
 gewonnen en gebaard,
als al hetgene gij, o mensch,
 verzint en hebt vergaard.

KORTRIJK, 1/11 '97.