Kleine gedigten/De verwelkte roos

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Claartje, bij de schilderij van hare overleden moeder De verwelkte roos van Hieronymus van Alphen Mietje bij het clavecimbaal
Uit Kleine gedigten voor kinderen

De verwelkte roos

Waarom verwelkt de roos zo ras?
Zei Jantje, och of 't anders was!
God wierd ook, dunktme, meer geprezen,
Zoo 't roosjen langer bleef in wezen.


Al denktge, datge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.
De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, datge gadeslaat,
Hoe ras het aardsche schoon vergaat.
De schepper, dien 't ons past te vreezen,
Wordt door bedillen nooit geprezen.