Limburger Koerier/Jaargang 47/Nummer 216/Uit Frankrijk

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
‘Uit Frankrijk’ door een anonieme schrijver
Afkomstig uit de Limburger Koerier, woensdag 28 december 1892, tweede blad, [p. 1]. Publiek domein.


[ tweede blad, 1 ]

Door wanhoop gedreven.

 Uit Frankrijk. – In de nabijheid der Fransche stad Amiens deed de politie dezer dagen de woning van een werkman met geweld openbreken, omdat uit de ramen twee kinderen van vier en vijf jaar om brood schreeuwden. Een ontzettend schouwspel kregen de binnentredenden te zien. Op een der bedden in het vertrek lagen de lijken van man en vrouw, in een ander bed lag dat van een elfjarig kind, en in een bedje, naast het bed der ouders, rustte het lijkje van een driejarig knaapje.
 Naar uit drie nagelaten brieven blijkt, hadden vader en moeder, die wegens niet betalen van huur uit hunne woning zouden worden gezet, besloten zich zelf en hun kinderen door ’t inademen van kolendamp om ’t leven te brengen en dit ontzettend plan ook ten uitvoer gebracht. Hoe het mogelijk is dat de beide overgebleven kinderen aan de moordende gassen zijn ontsnapt, is een volslagen raadsel.

 – In Parijs heerscht ook in de mode een volmaakte Russomanie, Russisch groen is de lievelingskleur. De heeren dragen groene dassen, groene jassen, hoeden en broeken.
 De dames hebben groene veeren op den hoed en dragen groene mantels. Deze mantels hebben tevens een vorm, die herinnert aan een dergelijk kleedingstuk bij Russische boerinnen. De kinderen worden tegenwoordig in Parijs met Russisch speelgoed blij gemaakt. De gewone speelgoeddoozen bevatten Russische soldaten, boeren en bedienden.

 – De oudste der Parijsche concierges is de weduwe Freon, die sedert 10 Jan. 1835, dat is dus sedert. 55 jaar, het huis in de Rue Jacob no. 30 bewaakt. Deze brave vrouw, die in 1807 geboren werd en 85 jaar oud is, was altijd vlug ter been en scherp van gezicht zoodat zij hare taak niet aan anderen overlaat.
 Sedert 37 jaar is zij niet aan den rechteroever der Seine geweest, de verandering in de wereldstad kent zij slechts van hooren en zeggen. In al die 55 jaar heeft zij slechts twee huiseigenaars gekend.

– – –