Pagina:Album der Natuur 1852 en 1853.djvu/608

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is proefgelezen

— 188 —

het licht bragt. In Engeland werden eerst in latere tijden door berkeley en broom Truffels ontdekt. In alle meer zuidelijke gewesten van Europa ontbreken deze eetbare paddestoelen niet, maar men is niet overal even vaardig in het opsporen, of de moeite van het zoeken wordt daar, waar ze in geringe hoeveelheid voorkomen, niet genoeg beloond.

Van het geslacht Truffel (Tuber) kent men thans onderscheidene soorten. De belangrijkste zijn:

1. Tuber cibarium, sibthorp, door vittadini in zijne beroemde Monographie ook Tuber melanospermum genoemd, de gewone of zwarte Truffel, is de meest voorkomende in Frankrijk; zwartachtig van kleur, van buiten met prismatische wratjes bedekt, in de jeugd van binnen wit, later zwart met witte aders. De jonge voorwerpen heeten Truffe blanche bij de Franschen.

2. Tuber griseum, bosc, de grijze Truffel, in Frankrijk ook Truffe à l'ail genoemd, is zeer gemeen in Piemont, evenwel hoog van prijs. Van gedaante rond of langwerpig, ter grootte van eene noot tot eenen appel, effen van buiten, roodachtig of grijs van kleur, van binnen grijsachtig of geaderd. Wegens den eigenaardigen reuk wordt deze soort meer gebruikt om eenige geurigheid aan de spijzen te geven; een bijvoegsel dat evenwel niet alle lief hebbers van gewone Truffels beminnen.

3. De overige soorten, Tuber album, bulliard, Tuber Magnatum, persoon, enz. komen zeldzamer voor. Tuber niveum, dufour, is de soort, welk in Arabië onder den naam van Terfez vermaard is.

Het inzamelen van deze geheel onder den grond verborgen gewassen is met veel moeite verbonden. Reeds lang heeft men naar een kenteeken gezocht, waardoor men boven den grond de plaatsen kon bepalen, waar ze te vinden zijn. In de landen waar het inzamelen der truffels eene inlandsche industrie is, vindt men lieden, die dit bedrijf met eene bewonderenswaardige vaardigheid uitoefenen, alsof zij door een onfeilbaar instinct geleid werden. Weleer meende men in Frankrijk dat daar, waar de Cistus Tuberaria groeit, altoos truffels in de grond waren. In nieuwere tijden echter vond dit gevoelen geene bevestiging, en bovendien vindt men truffels