Pagina:Een klein heldendicht.djvu/71

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is gecontroleerd


tegen d' onwetendheid der arbeiders.
Lang is de weg,
aan 't einde is de bloemige zegedag,
als 't socialisme als een tuin ontluikt.
Maar aan 't begin staat ons land, eene bloem,
de Commune, 't Parijs der Arbeiders.
Eeuwig de roemvolle vooruitbode,
de bloedige, der nieuwe maatschappij.—

Het schoone komt niet zonder dood.
 Haar martlaars
worden bewaard in 't hart der arbeiders.
Haar verdelgers staan nu reeds aan den schandpaal,
van welken hen geen gebed hunner papen
verlossen kan.
 Het Parijs der arbeiders
zij u een les vàn 't kwade, naar het goede.—
Een ander maal zal ik u meer verhalen,
laat ons nu gaan, het is morgen vroeg dag."
 
Hij had gesproken, en zette zich neer

67