De Tijd/Jaargang 97/Nummer 32019/Avondblad/Hedendaagsche stadsgezichten

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
‘Hedendaagsche stadsgezichten. Aan de oevers van de Rotte...’ door een anonieme schrijver
Afkomstig uit De Tijd, zaterdag 4 oktober 1941, Avondblad, p. 2. Publiek domein in de EU.


[ 2 ]
Hedendaagsche stadsgezichten

AAN DE OEVERS VAN DE ROTTE...

De Tijd vol 097 no 32019 Avondblad Aan de oevers van de Rotte.jpg

Een bekend volksliedje bezingt een weemoedig verhaal:

Aan de oevers van de Rotte
      Tusschen Delft en Overschie
Zat een kikker luid te weenen
      Met een zuigeling op haar knie.
Lieve kleine, sprak ze teeder,
      Zie je gindschen ooievaar?
Het is de moordenaar van je vader,
      Dien vrat hij op met huid en haar.

De kikkers van de Rotte kwaken tegenwoordig op veel grooteren afstand van de stad dan vroeger. De oevers van de Rotte zijn onder den rook van Rotterdam volgebouwd. Hier en daar staan massale bouwblokken, ware kazernewoningen. Daarin wonen tientallen gezinnen en honderden personen onder één dak, maar tusschen de bouwblokken in, op het nog steeds idyllische water van de Rotte, leven menschen, die alleen maar in een eigen huisje kunnen aarden. Ze huizen in woonschuiten, met een hekje voor de loopplank en een tuintje op het voor- of achterdekje. Een rookpluim warrelt er genoeglijk uit den schoorsteen van ’t keukentje en waar het maar eenigszins kan, staan er bloempotten voor de raampjes. Een radio-antenne completeert de idylle....

Het is aan de oevers van de Rotte voor menigeen nog goed leven. Als Dirk Smits, een van Rotterdams lofdichters uit voorbije eeuwen, nog leefde, zou hij er zijn „Rottestroom” mee kunnen uitbreiden.