Gezelle/De kriekroode zunne

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De kriekroode zunne van Guido Gezelle
Uit Tijdkrans

De kriekroode zunne
zinkt zachtjes in ‘t nest,
dat God heur gebouwd heeft,
in ‘t avondgewest,

van balken en boomen
en banken, zat blauw;
van doomen en dampen
en dompen, peersch grauw.

Daar zinkt ze, gestadig
al schranken, naartoe;
daar gaat ze, de zunne
gaan slapen: ze is moe.

Heure oogen, die laaiden
met zoo veel geweld,
zijn dood van den vaak nu,
en nedergeveld.

Heur haar is gewompeld;
heur' kroone en heur staf,
heur' beste juweelen
zijn altemaal af.

Zij nadert zoo nipte,
dat ‘t niemand en ziet:
ze schuift de gordijne, en...
ze ligt in heur sliet.

De nacht komt ze dekken
en duffelen,... en zet
het maantje, om te waken,
rechtover heur bed.

Goên avond, o zonne;
goên nacht: uw gestraal,
God zegene en beware ‘t,
en ons altemaal!


Guido Gezelle
(1888-1889?)