Gezelle/Laat mij...

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ontferme 't U * 4 Laat mij... door Guido Gezelle Amas me * 6
Uit Rijmsnoer om en om het jaar

Laat mij, laat mij henenvluchten
     landwaards, en de steê, de steê,
niets van al heur eeuwig zuchten,
     niets van haar, mij volgen meê!

Storme is ‘t altijd in de stede en
     ongerustheid, altijd iet,
dat daar, vol onvriendlijkheden,
     grimt op mij en leelijk ziet.

Lam ben ik gepoogd aan ‘t wenden
     van den helmstok; en ‘t gestoot
duwt en deert mij in de lenden,
     van mijn' moeden levensboot.

Uit dit stormend zeespel henen,
     heel alleene is ‘t, dat ik moet,
diepe en verre in ‘t land verdwenen,
     rusten, daar ik God ontmoet.

God alleene - in welker talen
     dat gezeid? - na hertenslust
hebben, hebben, en herhalen:
     "Ik beminne U!" dat is rust!
 

17/2/1894