Pagina:In Het Jaar 2000 (Bellamy1890).djvu/91

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is proefgelezen

83

—"Wat spaart die eenvoudige schikking een enorme massa leugens uit!" was mijn uitroep.

—"Bedoelt u dat alle winkeliers vroeger logen over hun waar?" vroeg het meisje.

—"De hemel beware mij voor zoo iets te zeggen," antwoordde ik; "want velen deden het niet, en dat was een bijzondere verdienste van hen, want als iemands bestaan met dat van zijn vrouw en kinderen afhangt van de hoeveelheid goederen, die hij aan den man brengt, is de verzoeking om den kooper te bedriegen, of niet te voorkomen dat hij zich vergist, zeer sterk, Maar, juffrouw Leete, ik houd u op door mijn gepraat?"

—"O neen," zeide zij. "ik ben klaar. Zij drukte op een knop en onmiddellijk verscheen een bediende. Hij noteerde hare bestelling op een blaadje papier, waarvan hij een copie maakte, een aan haar gaf en de andere ineen couvert in een bus wierp.

—"Het duplicaat van de bestelling," zeide Edith, terwijl zij heenging, nadat de bediende de waarde van het bestelde uit de kaart had geknipt, die zij hem gegeven had, "wordt aan den kooper gelaten, zoodat vergissingen gemakkelijk hersteld kunnen worden."

—"U was gauw klaar met uitzoeken," merkte ik op.

"Mag ik vragen, hoe u wist dat er in andere magazijnen niet iets was dat u liever hadt? Maar u moet misschien koopen in uw district."

—"O, neen," antwoordde zij. "Wij koopen waar wij willen, maar natuurlijk het meeste dicht bij huis. Maar het zou mij niet geholpen hebben om naar een anderen winkel te gaan. De keus is overal hetzelfde, in elk geval zijn er vertegenwoordigd alle stalen van wat door de Vereenigde Staten wordt gemaakt of ingevoerd. Daarom