Pagina:Keulemans Onze vogels 2 (1873).djvu/245

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is proefgelezen


 

DE ORTOLAAN.

EMBERIZA HORTULANA.


De Ortolaan is de minst algemeene der in Nederland levende Gorzen. Sommigen noemen hem ook Vreemdeling, andere Tuinvink.

In de meeste landen wordt hij naar zijn wetenschappelijken naam genoemd; zoo b. v. heet hij in Frankrijk l'Ortolan, in Engeland the Ortolan, in Italië Ortolano, in Denemarken en Zweden Hortulaan en Hortulan, en in Duitschland Gartenammer.

Deze vogelsoort bezoekt ons op den trek; voor zooverre mij bekend is, broeit zij niet hier te lande, wel in België. Menigvuldiger is zij in Zweden en Noorwegen. Zij broeit in bijna al de koudere Europesche landen, inzonderheid in Finland, doch wordt gedurende het warme jaargetijde ook in het Noord-Oosten van Duitschland, in Hongarije, Polen, Griekenland en Turkije aangetroffen, van waar deze vogels in het najaar bij troepjes, grootendeels uit jongen bestaande, weder wegtrekken.

Die voorwerpen, welke in het Noorden van ons werelddeel den zomer hebben doorgebragt, overwinteren in het Zuiden van Europa en trekken van daar, naar het schijnt in oostelijke rigting, tot het Zuiden van Rusland en het gematigde gedeelte van Siberië, terwijl zij, die gedurende het warme jaargetijde in Midden- en Zuid-Europa hebben vertoefd, mede oostwaarts tot Palestina en Abyssinië henentrekken. In Azië komt de Ortolaan tot aan het Altai-gebergte voor, terwijl eene verwante soort Midden-Azië tot Japan bewoont.

Men ziet deze vogels gewoonlijk in troepjes of gepaard; alleen daar, waar zij broeijen, houden de mannetjes zich eenigzins meer afgezonderd, en men kan ze dan dikwijls op betrekkelijk zeer verren afstand van het broeijende wijfje hooren zingen en kwelen. In Europa houden zij zich bij voorkeur aan de zoomen van