Pagina:Print Pieter Breughel, zoo heb ik u uit uwe werken geroken.pdf/58

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deze pagina is proefgelezen


DE MAGEREN


1


ZES ingezakte besneeuwde hutten, bijeengetroppeld, met daarboven het zwart getak van eenige boomen, en verder overal een verlaten eentonigheid van sneeuw onder grijze lucht. Tegen d'aarde een gele wolkenspleet waardoor de morgen vunsde. Een root knotwilgen verkleinde naar 't verre dorp, waar twee molens op den heuvel draaiden.


Timmermans Felix Breug 0021 55.png



De Mageren wierden wakker wet ten kerkholle maag en een vergald gemoed. Hun bespeekselde wijsvinger zocht in de reten van de tafel naar kruimeltjes oud brood, en hun nagels krabden in de ledige potten naar een vergeten streepke vet. Maar alles was op, lijk altijd. En er was geschreeuw en geverwensch. De schone bedel dagen waren voorbij; Kerstmis, Onnoozele Kinderen, Nieuwjaar, Driekoningen. De buiken waren hol en slap. De Winter, neep, de sneeuw bleef liggen wachten naar andere sneeuw. Ze spraken overal van oorlog, hongersnood,