Van den coninc Saladijn ende van Hughen van Tabaryen

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Van den coninc Saladijn ende van Hughen van Tabaryen

Auteur Hein van Aken
Genre(s) Ridderroman
Brontaal Middelnederlands
Datering 13e/14e eeuw
Bron Project Laurens Jz Coster
Auteursrecht Publiek domein
Logo Wikipedia
Meer over Van den coninc Saladijn ende van Hughen van Tabaryen op Wikipedia

Van den coninc Saladijn ende van Hughen van Tabaryen

1

Het doet goet aen den vroeden leren,

Omme datmer alle doecht aen verstaet.

Die hem ten werke wille keren,

Alle wijsheit hi begaet.

Ende sietmen van den groten heren

Enighen doen dat hem messtaet,

Het en es sine vrome no sine ere:

Ens niemen vroet in dommer daet.

2

Een coninc was, hiet Saladijn,

In heydenisse een rijc soudaen,

Hi was die vroomste Sarrasijn

Daer ic noit af conde verstaen.

Wide ende side al tlant was sijn,

Ende al folc was hem onderdaen.

Hi haette dorperlic venijn

Menighe doecht haddi bevaen.

3

Te dier tijd dat dese coninc

Dus regneerde in sinen iaren,

Gheviel dat tfolc voer ende ghinc

Over zee met groten scaren.

Op enen dach men te strijde vinc,

Daer vele vrome ridders waren,

Dat den kerstenen qualiken ghinc,

God ne woudes doe niet bewaren.

4

Een here, hiet Hughe van Tabaryen,

Was daer ghevaen in den strijt

Ende doot bleef sine partie.

Hine hadde den seghe niet bevrijt.

Galylea ende alle die

Van daer omtrent was syn ter tijt.

So sere en scaemde hem ridder nye

Als dat hi nu verwonnen lijt.

5

Vore den coninc brachte men desen,

Diene gruette, ende seide, hine soude

Van der doot niet moghen ghenesen,

Het en ware dat hi hem gheven woude

Hondert dusentich - so moester wesen -

Fynder bisante van roden goude.

Her Hughe die antwerde met desen,

Hem ware onghereet sulke scoude.

6

"Here, al vercochtic al mijn lant

Ende mijn goet oec uten gronde,

Ic en conde so menighen bisant

Niet fineren no die ponde."

Die coninc antwerde hem te hant,

Dat hire met siere trouwen vor stonde,

Hi gave hem een iaer voer dhant,

Op dat hijt hem verghelden conde.

7

Doe antwerde die goede man:

"Here, so moestic weder comen,

Want ic so vele goets niet en can

Ghecrighen, wat mi mochte vromen."

"Ghi selter wel commen an,

Daer omme es goet respijt ghenomen,

Ende bidt uwen lieden dan

Datsi u helpen tuwen vromen."

8

"Want, ghi sijt vromech ende stout,

Ende een ridder van prise goet,

Ende alle die kerstene sijn u hout.

Hets recht datmen dor u doet."

"Gods loons u, here, menichfout.

Nu willic wech. God gheve mi spoet

Dat ic verghelde dese scout."

"Ghine selt: u vaert noch bliven moet."

9

Doe leidene die coninc onghespaert

Alte hant tere cameren binnen.

"Her Hughe", seidi, "maect mi ter vaert

Ridder. Ic moet ridderscap kinnen,

Ic hebt langhen tijt begaert.

Wat ridderscap es doet mi versinnen,

Leert mi haer wesen ende haren aert,

Om den God, die de kerstene minnen."

10

Her Hughe seide: "Dat moet bliven,

Want u te leerne niet en es.

En mochse aen u niet becliven,

Daer omme en es u niet ghetes.

Men mach gheen hogher dinc bescriven

Dan ridderscap, sijt seker des.

Ic soude een vremde dinc bedriven,

Cledic met samite mes."

11

"Want, here, het sijn so hoghe saken

Ende so vol heilicheden,

Dat ghire niet an moocht gheraken,

Ghine wert van der kerstene seden.

Daer soude oec mijn ere in laken

Ende minen lof in allen steden."

"Her Hughe, ghi moet mi emmer maken

Ridder, wat helpter omme ghestreden?"

12

"Ghi secht, daer soude af mendren sere

U lof, ende u ere tegaen!

En mach: ghine hebbes gheen onnere,

Bedi ic hebbe u hier ghevaen,

Daer omme moetti in allen kere

Altoes te minen wille staen!"

"So willict dan doen gherne, here,

Nadien dat emmer moet sijn ghedaen."

13

Her Hughe dede den coninc dwaen

Sijn hoeft ende sceren sinen baert,

Daerna dedine in een bat gaen,

Daer hi wel in ghedweghen waert.

"Her Hughe", seit hi, "doet mi verstaen

Wat dit bediet in ware waert

Ende waer omme dat ghijt hebt ghedaen,

So machict prisen, eest prisen waert."

14

"Here, dat bat, daer ghi in baedt,

Wildijt weten, dat leric u:

Dats dat ghi alle oncuusheit versmaet,

Ende maect u alre scalcheit scu,

Ende ghi in oetmoede maet

Ende leyt een reine leven nu,

Ende dat ghi alle dinghen haet

Daer men in mach venden fu."

15

Dit dochte de coninc herde goet.

Men leidene op een bedde scone.

"Het Hughe", seit hi "nu maect mi vroet

Wat dbedde bediet, dat u God lone!"

"Here, ghi selt setten sin ende moet

U bedde te makene in Gods trone,

Daer ghi ewelike op geroet,

Want God den sinen daer spannet crone."

16

Nuwe linen cleder witte

Dedi doe den coninc ane.

"Her Hughe", seit hi, "wat bediet ditte

Ende wat ghevet ons te verstane?"

"Here, dat ghi van alre smitte

Reinre sijt dan wit es een swane,

Ende dat u gheen archeit aen en sitte.

Hier in pijnt u te volstaene."

17

Her Hughe cledene enen roc root.

Die coninc vraechde waer omme hijt dade.

"Here, ghi selt gheven cleyn ende groot

Na uwer macht, vruech ende spade,

Ende ghi selt recht toter doot

Vorderen altoes goede dade,

Ende daer die Heilighe Kerke heeft noot,

Moetti bescermen ende staen in stade."

18

Twee swerte cousen hi hem an dede.

Die coninc vreeghdem waer omme hijt doet.

"Here, dat ghi overmoedechede

Altoes selt werpen onder voet,

Ende dat van eerden al u lede

Sijn, daer ghi weder toe moet.

Oetmoet maect inden hemel stede

Den sinen ende hevet met Gods spoet."

19

Een wit gordelkijn goet van prise

Gordi den coninc te dien stonden.

"Here, dit bediet, in maechdoms wise

So sidi in reinicheit ghebonden.

Luxurie haet God, also doedise,

Met hem mach sijn gheene sonden.

Cuysheit gheeft ons der inghele spise,

Als wi in reinicheiden werden vonden."

20

Hi spien hem twee verguldene sporen.

Die coninc vreeghde waer omme het ware.

"Here, dat ghi coenlec al te voren

Rijt in uwer vianden scare.

Laet u blootheit niet becoren,

Dat si u bringhe in eneghen vare.

Ende bi den goude sidi besworen

Gode te dienne al uwe iare."

21

Doe gordi den coninc tsweert,

Dien dit algader wel behaecht.

Wat dat bediet heeft hi begeert

Te wetene ende heves ghevraecht.

"Here, sijt gherecht ende onrecht weert,

Soe wien ghi veronrecht saecht,

Dat ghi als een leeu ghebeert

Op onrecht, tote dat ghijt veriaecht.

22

Noch bediedet tsweert een ander sake,

Dat es grote ontfarmechede,

Alse arme liede sijn tongemake,

Wedewen ende wesen mede,

Seldi met daden ende met sprake

Bescermen haer goet ende hare lede,

Waer hem ane riken yet ghebrake.

Dits der karitaten sede."

23

Een huve, die wit was als een snee,

Sette hi opt hoeft her Saladijne.

"Here, nu en steet u nemmermee

In ghere wijs hoverdech tsine.

Hoverde es met Gode ghevee.

Hi worpse in de helsche pine,

Daer si in doeghet menech wee

Ende baedt in den helschen fenine."

24

Die coninc seide:"Ghebrect yet mi?"

"Jaet, here, in uwen hals enen slach!"

"So gheeften mi! In der" "Waer bi?"

Om dat ics niet doen en mach,

Om dat ic u ghevanghene si;

Daer omme hoert daer toe verdrach:

Ridder die slaen sal, moet sijn vri.

Het wert wel op enen andren dach!"

25

Die coninc seide: "Maect mi dan conde

Bediedenesse ende niet messaect,"

Als diet gherne wel verstonde.

Als hi dit vreghede, het Hughe spraect:

"Here, ghi selt pensen in allen stonden

Om hem die u ridder heeft ghemaect,

Ende houden in uwer herten gronde

Wat hi u leerde al onghelaect."

26

"Here, nu willic u visitieren

Vier poente, die sijn so verheven,

Dat ghise emmer moet hantieren,

Seldi leiden ridders leven.

Verraders ende hare manieren

Haet, want God heefse verdreven,

En laet u daer toe niet bestieren,

Dat ghi valsch vonnesse uut laet gheven."

27

"Tander poent laet u gheraden:

Beide, vrouwen ende ioncfrouwen,

Wildi ridder sijn van daden,

Die moetti dienen met trouwen,

Ende met uwer macht staen in staden,

Als ghise in node selt bescouwen.

Doet aen hem altoes u ghenade

Ende ne laet u niet berouwen."

28

"Terde poent es Gode bequame

Ende een hoghe vermeten:

Dats soberheit, een reyne name.

Dies ne wilt niet vergheten:

Hets enen here wel betame

te maten drincken ende eten,

Wat dat hem aen sijn ere quame

Ware hem beter af ghespleten."

29

"Tfierde poent makic u mare:

En dade nootsake enegherande,

Hoert daghelics messe, ten outare

Seldi draghen u offerande.

Bidde Gode dat hi u beware

Ende bescerme voor u viande.

Oetmoet es een rike ware,

Die draghet crone in elken lande."

30

Nu comt die coninc voort ghegaen

Uter camere in die zale,

Daer vergadert sijn ende staen

X X I I I J amirale.

"Her Hughe", seit hi, "ghereet u saen

Hier te biddene, ic raet u wale,

Het mach u lichte so vergaen,

U scult sal mendren van ghetale."

31

Saladijn, here, coninc rike,

Ghi sijt die alre meeste here,

Ende so melde dat uwes ghelike

Niet leeft die nye gaf so sere.

Hets recht dat elc u gherne wike.

Nu willic bidden na uwer lere.

Gheeft mi selve so meldelike

Dat mi vrome si ende u ere."

32

"Bi waerheit, Hughe, dat si!

Vijftich dusent so hebt er dan.

Mi ware leet verloordi aen mi

U bede. Ic bem diet u wel ian.

Ic ne wille oec niet dat ghi

Meer bidt. Ic wille elken man

Die hier es bidden, dat hi

U gheve ende doere sine ere an."

33

Die coninc dede gaen van ringhe te ringhe

Onder alle sine baroene,

Ende bat elken sonderlinghe,

Dat hi ghave den ridder coene.

Men gaf hem ponden ende scellinghe,

So dat hem quamen te sinen verdoene

Tien werf dusentich penninghe

Ghuldin boven sinen rentsoene.

34

Die coninc dede her Hughen gheven

Sijn ghelt sinen Tresorier.

Hine was nye blider in sijn leven,

Hi dancte den coninc goedertier.

Tgheven hadden wel verheven.

Hi nam orlof ende voer wech scier.

Sijn drueven was nu sere bleven,

Dies hem so woech sijn pautenier.

35

Her Hughe was vroe, maer Saladijn

Was dusentwerven also blide,

Dat hi aldus den riddere fijn

So vrome, so wijs wiste van onser side.

Men seit dat hi alt leven sijn

Voort in desen poente gedide,

Dat dedi wel te passe anschijn,

Daer die kerstenen hilden ten stride.

36

Nu siet, ghi riddren, dan mede

Alle die ridderscap begharen,

Dat ghi houdt der ridders seden,

Ochte ghi ridderlijc wilt varen.

Sintmen den heydenen man ridder dede,

Ontsach hi Gode dene wilde sparen.

Ay, riddren, scaemt u der ridderlichede,

Die den anderen om niet bezwaren.

37

O Here, die Here sijt alre heren,

Wiltse alle salich maken

Die over dincken sher Hughen leren.

Het sijn so edele hoeghe saken,

Diese hem te houdene wilde keren

In hemelrike soude hi gheraken.

Dit hevet ghedicht, te love ende teren

Allen riddren Hein van Aken.