Gezelle/Wij naderen

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wij naderen van Guido Gezelle
Uit Laatste gedichten

Hoe komt het, dat de lucht,
     zoo hel, geleên
twee stonden amper, nu
     vol duisterheên,
vol donkerte is? Hoe komt ‘t
     dat ‘t gers, zoo net
een' schreê te ruggewaard,
     is al besmet
met onraad nu? Hoe ligt
     alomme hier
gebroken handalaam
     en drukpapier?
De zonne is blindgedoekt;
     en rookgeweld,
dat bitter is van bete,
     omhoogesnelt,
of doolt de wegen langs,
     en stinkt! Wat is ‘t
dat ‘t overal, omtrent
     mij, goort en gist,
en geil is nu? Dat zacht
     en zoete om gaan
en zijn de paden meer?
     Dat ‘t steen voortaan,
dat ‘t tanden ongetemd,
     dat ‘t schorren scherp,
dat ‘t kale keien zijn,
     die ‘k ommewerp?
Waar ben ik, meldt het mij:
     verdoold in schijn?
- Wij naderen ‘t gebied,
     daar menschen zijn!

16/2/1897