Provinciale Drentsche en Asser Courant/Jaargang 100/Nummer 10/Dadaisme

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dadaisme
Auteur(s) Anoniem
Datum Vrijdag 12 januari 1923
Titel Dadaisme
Krant Provinciale Drentsche en Asser Courant
Jg, nr 100, 10
Editie, pg [Dag], [1]
Brontaal Nederlands
Bron delpher.nl
Auteursrecht Publiek domein

DADAISME.

      In den Haagsche kunstkring sprak gisterenavond de heer Kurt Schwietters uit Hannover Dadaisme.
      De bijeenkomst werd door den schilder Theo van Doesburg geopend die in zijn inleiding betoogde, dat Dadaisme niets is, en theoretisch ook niet te verklaren valt. Het laat zich slechts in spontane handelingen verklaren.
      De heer Schwietters, achtte het oogenblik van pauze, dat op deze woorden volgde blijkbaar nuttig om aan die spontaneiteit uiting te geven, door allerlei geluiden, die onmogelijk door letters weer te geven zijn, uit te gaan loeien, hetgeen onbedaarlijke vroolijkheid verwelkte.
      Na de lezing van den heer Schwietters, die herhaaldelijk tot lachsalvo’s aanleiding gaf, volgde een muzikale voordracht, bestaande uit een krokodillensymphonie, een vogeltreurmarsch, en een militairen marsch van een mier! (Commentaar overbodig!) Jammer, dat de indruk eenigszins verloren ging door kikvorsch gekwaak, dat achter uit de zaal kwam en hardnekkig aanhield. (Donderend applaus na afloop der muzikale voordracht en geroep Da-Da!)
      Tot slot droeg de heer Kurt Schwietters eigen gedichten voor in den trant van: wende, wende, wende, want, want, want, 54. 58, 56, (geroep van: 57, 58 en „mijn”!) Als de dichter het alfabet van voren naar achteren en omgekeerd gaat opzeggen, zingend en schreeuwend, is ’t publiek niet meer te houden. Iedereen schatert van het lachen en een luid hoera-geroep weerklinkt.
      De voorzitter van den Haagschen kunstkring bracht den heer Schwietters in het Dadaistisch dank en eindigde met te roepen: Dom, dom, dom, heel dom, dommer, domst!
      Met een katten ballade werd de soireé besloten.

Overige vindplaatsen[bewerken]