De hut van Oom Tom/Inleiding

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


PD-icoontje   Publiek Domein
Deze bron (De hut van Oom Tom/Inleiding) is (gedeeltelijk) afkomstig van Project Gutenberg.

Bronnen afkomstig van Project Gutenberg zijn in het publiek domein.

Dit is een verkorte uitgave van het beroemde boek van Harriet Beecher Stowe. De bewerker is niet bekend.

UTC000.jpg

Inleiding

Oom Tom en kleine Harry worden verkocht - Eliza loopt weg met kleine Harry - De volgende morgen - De achtervolging - Eliza vindt een schuilplaats - Oom Tom neemt afscheid - Jongeheer George en Oom Tom - Eva - Eliza bij de Quakers - Oom Toms nieuwe huis - De brief van Oom Tom - Tante Chloe gaat naar Louisville - George vecht voor zijn vrijheid - Tante Dinah - Topsy - Eva en Topsy - Eva's laatste afscheid - Oom Toms nieuwe meester - Vrijheid voor George en Eliza - Vrijheid voor Oom Tom - Terug in Kentucky

De hut van Oom Tom door HARRIET BEECHER STOWE

Dit verhaal is oorspronkelijk niet geschreven voor kinderen. Het was een boek voor grote mensen, geschreven door een vriendelijke vrouw met heel veel liefde. De vrouw heette Harriet Beecher Stowe en ze vertelde het verhaal aan volwassenen om hen aan het denken te zetten.

Harriet Beecher Stowe woonde in een land waar slaven waren. Dat betekent dat er mannen en vrouwen kon kopen en verkopen alsof ze koeien of paarden waren. De mensen in dat land vonden het zo gewoon om slaven te hebben, dat ze vaak helemaal niet dachten aan het ellendige en ongelukkige leven van de slaven. Maar langzamerhand begonnen de mensen in te zien dat de slavernij iets vreselijks was. De schrijfster van het verhaal was een van die mensen en ze voelde zich alsof die arme zwarte mensen ook kinderen waren. Ze welde hen troosten zoals ze hun eigen troostte als ze verdriet hadden.

Dus schreef ze dit boek over de slaven. Veel van de dingen in dit boek zijn echt gebeurd. Ze vertelde het verhaal om de mensen te laten denken over de wrede manier waarop slaven werden mishandeld, en de mensen dachten erover na. Het boek werd gekocht door mensen in de hele wereld. Degenen die geen Engels konden lezen kochten een vertaling in hun eigen taal. Enige tijd later werden alle slaven vrijgemaakt.

De hut van Oom Tom is een droevig verhaal, maar tegenwoordig zijn er geen slaven die je kunt laten lijden zoals Oom Tom en de andere mensen in het boek, dus we hoeven ons daar geen zorgen meer over te maken. We zouden juist blij moeten zijn omdat we weten dat dit verhaal heeft geholpen om de slaven gelukkig en vrij te maken.

Het verhaal zal vooral voor meisjes interessant zijn, want het toont wat een vrouw kan bereiken. We lezen in de geschiedenis vaak van koningen en koninginnen die grootse dingen deden, maar de vrouw die dit boek schreef was een heel gewone vrouw, zoals jij en ik, en toch verrichtte ze een groots werk door een verhaal te vertellen waarmee ze de geschiedenis veranderde, net zoals veel koningen en koninginnen, misschien zal haar naam nog heel lang bekend blijven.

Omdat het boek eigenlijk niet voor kinderen geschreven is, is er in deze uitgave veel weggelaten of veranderd, maar ik heb toch geprobeerd het verhaal op dezelfde manier te vertellen als Harriet Beecher Stowe, want ik denk dat niemand het beter had kunnen doen.